47. Międzynarodowy Festiwal Pianistów Jazzowych – PIĄTEK

[Od: Pt. 18.12.]

Obejrzyj drugi dzień Festiwalu na naszym YouTube!

Dominik Wania

Dominik Wania

DOMINIK WANIA

Dominik Wania – fortepian solo

Należy do największych indywidualności naszej sceny, bogatej przecież w mistrzów klawiatury. Jest pianistą wszechstronnym, wykształconym klasycznie, rozchwytywanym muzykiem sesyjnym, a jednocześnie oryginalnym twórcą dysponującym własnym językiem muzycznym.
Wydanym we wrześniu tego roku autorskim albumem „Lonely Shadows” wpisał się Dominik Wania na listę wielkich pianistów, których solowe płyty wydała wytwórnia ECM. Są na tej liście tacy mistrzowie jak Keith Jarrett, Chick Corea i Paul Bley. „Lonely Shadows” to płyta szczególna, bardzo osobista, wypełniona w pełni improwizowanymi utworami zagranymi solo na fortepianie. To właśnie program z tego albumu będzie podstawą występu wybitnego pianisty na naszym festiwalu. Ponieważ powstała ona w wyniku improwizacji, to można spodziewać się, że stanie się jedynie inspiracją, pretekstem do tworzenia nowej muzyki, która odda atmosferę miejsca i chwili.
Dominik Wania urodził się 24 listopada 1981 r. w Sanoku. Po ukończeniu szkoły muzycznej I i II stopnia w rodzinnym mieście uzyskał z wyróżnieniem dyplom Akademii Muzycznej w Krakowie w klasie fortepianu prof. Andrzeja Pikula. Naukę kontynuował na wydziale jazzowym w New England Conservatory of Music w Bostonie pod kierunkiem pianisty Danilo Pereza, wśród jego profesorów byli m.in. Jerry Bergonzi czy Allan Chase.
Po powrocie do kraju, dzięki rekomendacji basisty Bronka Suchanka, zaprosił Dominika do swojego zespołu Tomasz Stańko. Współpraca ta trwała prawie cztery lata. W zespole Stańki  poznał saksofonistę Macieja Obarę,
w którego Kwartecie gra do dziś. Razem z Obarą Dominik nagrał dwa albumy dla ECM – najważniejszej europejskiej wytwórni płytowej. Zarówno „Unloved” (2017), jak i „Three Crowns” (2019) zostały nagrodzone Fryderykiem w kategorii Jazzowa Płyta Roku i okrzyknięte przez czytelników „Jazz Forum” Albumami Roku w dorocznych ankietach Jazz Top.
Dominik Wania po raz pierwszy wystąpił na Festiwalu w Kaliszu pod własnym nazwiskiem jako lider tria w 2010 roku. W roku 2013 nakładem oficyny ForTune ukazał się jego autorski debiut „Ravel” nagrany w trio z Maxem Muchą na basie i Dawidem Fortuną na perkusji. Płyta zawierała jego własne opracowania utworów francuskiego kompozytora Maurice’a Ravela. Muzyka na tym krążku nie tylko ukazywała niezwykły talent Wani, ale była też swego rodzaju manifestem języka muzycznego, w którym klasyczna pianistyka, a w szczególności ta impresjonistyczna, zajmuje ważne miejsce. Za ten album Dominik  otrzymał aż dwie nagrody Fryderyka w kategorii Jazzowy Album Roku i Debiut Roku (na gali obecny był szef wytwórni ECM Manfred Eicher).
Uhonorowany został także nagrodą TVP Kultura za: „otwartość stylistyczną i szerokie horyzonty jazzowe, od mainstreamu do awangardy, a przede wszystkim za pierwszą autorską płytę ‘Ravel’, na której pokazuje z subtelną i wyważoną wirtuozerią swój wielki talent i umiejętność przekładania muzyki poważnej na język jazzowy”.
Dominik Wania  od lat współpracuje z perkusistą i kompozytorem Jackiem Kochanem, z którym nagrał kilka płyt posługując się nie tylko fortepianem, ale także instrumentami elektronicznymi. Jest podporą zespołu New Bone trębacza Tomasza Kudyka oraz tria basisty Piotra Lemańczyka, grał w super-grupie Power of the Horns Piotra Damasiewicza. Zupełnie inną, prostszą formalnie, bardziej ilustracyjną muzykę wykonuje w projektach kompozytora Zbigniewa Preisnera („Twilight” czy „Melodies Of My Youth” z australijską wokalistką Lisą Gerrard).
Imponująca jest lista muzyków, z którymi współpracował: m.in. Marcus Miller, Joey Baron, Anders Jormin, Lee Konitz, David Liebman, George Garzone, Eddie Henderson, Nguyen Le, Gary Thomas, Marilyn Mazur, zespół Walk Away, Jon Balke, Jon Fält, Gary Thomas, Eric Marienthal, Piotr Baron, Maciej Sikała, Adam Pierończyk, Piotr Wojtasik, Grzegorz Nagórski, Janusz Muniak, Zbigniew Namysłowski, Bronisław Suchanek czy Zbigniew Wegehaupt.
Dominik Wania jest także cenionym wykładowcą wyższych uczelni muzycznych w Krakowie i Katowicach.


Sundial

Sundial

SUNDIAL feat. Irek Wojtczak

Grzegorz Tarwid – fortepian
Wojciech Jachna – trąbka
Krzysztof Szmańda – perkusja
Irek Wojtczak – saksofon tenorowy i sopranowy

Grupa Sundial to zjawisko wyjątkowe nie tylko na naszej scenie improwizowanej. Początkowo funkcjonowała jako trio złożone z doświadczonego trębacza z Bydgoszczy Wojciecha Jachny oraz dwóch muzyków młodszego pokolenia – Grzegorza Tarwida i perkusisty Alberta Karcha. Pod nazwą Jachna/Tarwid/Karch zadebiutowali w 2015 r. albumem „Sundial”. Zaproponowali własną wizję kolektywnej improwizacji, w której zwraca się uwagę na delikatność i precyzję współbrzmień, gdzie nie ma agresji, a za to są partie liryczne, nastrojowe i głęboko humanistyczne przesłanie. Krytyka od samego początku nie miała wątpliwości, że ten zespół to nowa jakość na scenie free improv. Swoją wizję kolektywnej improwizacji trio Jachna/Tarwid/Karch kontynuowało na wydanej rok później płycie „Sundial II”. Z jeszcze większą subtelnością i pewnością artyści tkali wspólne, poetyckie faktury dźwiękowe, malowali pełne oddechu i melancholii pejzaże.
Swego rodzaju punktem zwrotnym w karierze grupy okazał się album „Sundial III”, wydany na początku ub.r. Do dotychczasowego składu Jachna/Tarwid/Karch dokooptowany został trójmiejski saksofonista Irek Wojtczak i tym sposobem trio przekształciło się w kwartet. Filozofia dźwiękowa muzyki zespołu się nie zmieniła. Rozszerzyła się natomiast paleta brzmień. Wojtczak wniósł do misternej tkanki tworzonej przez trio własną ekspresję i swoją bardziej ekstrawertyczną naturę. Muzyka Sundial stała się jeszcze bardziej nieprzewidywalna, bogatsza sonorystycznie i komunikatywna.
Na festiwalu w Kaliszu zamiast Alberta Karcha usłyszymy perkusistę Krzysztofa Szmańdę. Jego wszechstronność, umiejętność dopasowania się do niemal każdej stylistyki jazzowej sprawiają, że należy do najchętniej zapraszanych muzyków sesyjnych w Polsce.

Wojciech Jachna – pochodzący z Bydgoszczy trębacz i kompozytor, to szara eminencja naszej alternatywnej sceny improwizowanej. Równie dobrze radzi sobie w akustycznych zespołach stawiających na kolektywną improwizację, łączących motoryczną pulsację i elektroniczne brzmienia grupach nu-jazzowych, jak i w kameralnych, a czasem nawet solowych projektach, gdzie trąbka jest jednym z generatorów dźwięku, który przetwarzany elektronicznie stapia się w przestrzenne, ambientowe pejzaże.
Nagrał ponad 30 albumów z różnymi generacyjnie i stylistycznie zespołami. Był podporą takich formacji jak Contemporary Noise Sextet, Sing Sing Penelope, Mordy czy popularnej grupy reggae Dubska. Jest inspiratorem i spiritus movens wielu różnych formacji, jak Innercity Ensemble, Jachna/Buhl, Jachna/Wójciński czy Jachna/Mazurkiewicz/Buhl. W 2018 roku wydał płytę solo na trąbkę „Emanacje”. W tym roku ukazał się album jego zespołu –  Wojciech Jachna Squad „Elements”. Współpracował z takimi muzykami jak Andrzej Przybielski, bracia Oleś, Dominik Strycharski, Marek Kądziela, Grzegorz Nadolny, Rafał Gorzycki, Ksawery Wójciński.

Irek Wojtczak – wywodzący się z Ozorkowa (rocznik 1968), a zamieszkały w Sopocie saksofonista zaczynał od studiów klasycznych, z których szybko został wydalony jako muzyk niepokorny o buntowniczej naturze. Trafił wówczas do Akademii Muzycznej w Gdańsku. Szybko doszlusował do trójmiejskiego środowiska muzycznego zarówno jako lider, jak i ceniony sideman. Zagrał w specjalnym projekcie Polish Brass Ensemble z udziałem amerykańskiego trębacza Dave’a Douglasa. Koncertował z międzynarodową formacją Fonda/Stevens Group, współpracował z takimi muzykami jak Jim Black, Chris Speed, Klaus Kugel, zespołami Jamie Baum Septet, Mitch & Mitch, Contemporary Noise Sextet, Pink Freud, Tymon Tymański Brass Ensemble czy Wojtek Mazolewski Quintet. Jest niestrudzonym animatorem polskiej muzyki ludowej, którą wykorzystuje także jako pretekst do improwizacji na płytach nagrywanych przez jego autorskie formacje, m.in. „Direct Memory Access” (2010) czy „Folk Five” (2014).

Grzegorz Tarwid jest jednym z najciekawszych młodych pianistów na naszej scenie. Przeszedł solidną szkołę pianistyki klasycznej oraz jazzowej u takich mistrzów jak Wojciech Kamiński, Andrzej Jagodziński czy Michał Tokaj. Później wzorem wielu młodych muzyków przeniósł się do Danii i kontynuował studia na Rytmisk Musikkonservatorium w Kopenhadze. Pobyt w tym mieście wykorzystał do zdobywania doświadczeń w rozmaitych składach muzyki improwizowanej.
Swoją pasję tworzenia realizuje m.in. w projekcie Diomede, sekstecie Franciszka Pospieszalskiego, międzynarodowym kwartecie Shelton/Tarwid/Jacobson/Berre, prowadzi też swój własny kwartet z Maćkiem Kądzielą, Andrzejem Święsem i Krzysztofem Szmańdą. Oprócz tego udziela się także jako sideman w zespołach prowadzonych przez innych muzyków czego przykładem może być np. album „Waiting” nagrany przez międzynarodową formację fińskiego perkusisty Tomiego Kämäräinena. Nagrał także album solo na fortepianie. Ma na swoim koncie koncerty m.in. ze Zbigniewem Namysłowskim, Maciejem Obarą, Janem Młynarskim czy Marcinem Maseckim. Współpracuje w projekcie Alfons Slik z Szymonem „Pimponem” Gąsiorkiem, a także współtworzy zespół Mad Ship z Kubą Wójcikiem, Tomaszem Licakiem i Krzysztofem Szmańdą.

Krzysztof Szmańda należy do najbardziej rozchwytywanych sidemanów w naszym kraju. Jego wrażliwość, elastyczność i wszechstronność połączone ze świetną techniką gry powodują, że jest zapraszany przez najwybitniejszych polskich muzyków reprezentujących szeroką paletę odcieni muzyki improwizowanej.
Ukończył Akademię Muzyczną im. Fryderyka Chopina w Warszawie (obecnie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina). W latach 2000-2002 odbył podyplomowe studia w Thornton School of Music University of Southern California w Los Angeles, gdzie kształcił się pod okiem m.in. Petera Erskine’a, Ndugu Chanclera czy Erika Forrestera.
Jest współzałożycielem poznańskiej formacji Soundcheck, członkiem międzynarodowego kwintetu  Kattorna. Współpracuje z takimi artystami jak Kuba Stankiewicz, Adam Pierończyk, Lora Szafran, Włodek Pawlik, Adam Bałdych, Janusz Szrom, Marcin Olak, Oleg Kirejew, zespołami Trifonidis Orchestra, Chłopcy Kontra Basia, Visegrad Jazz Quartet czy Big Bandem Zbigniewa Namysłowskiego. Współpracuje też z muzykami reprezentującymi scenę free improv, jak Wójciński/Szmańda Quartet, Theo Jorgensmann, Wacław Zimpel czy Dominik Strycharski. Krzysztof Szmańda gra w Orkiestrze Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie, współpracuje również z orkiestrami Filharmonii Narodowej oraz Sinfonią Varsovią.

Obejrzyj pozostałe dni Festiwalu na naszym YouTube!


Organizator zastrzega sobie możliwość zmiany w programie. Festiwal odbędzie się w trybie online.

 

Organizator

    

 

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury, uzyskanych z dopłat ustanowionych w grach objętych monopolem państwa, zgodnie z art.80 ust.1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych , w ramach programu „Muzyka”, realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca.

 

 

Mecenasi Festiwalu: