47. Międzynarodowy Festiwal Pianistów Jazzowych – SOBOTA

[Od: So. 19.12.]

Obejrzyj trzeci dzień Festiwalu na naszym YouTube!

ILONA DAMIĘCKA TRIO

Ilona Damięcka – p
Michał Jaros – b
Krzysztof Szmańda – dr

Należy do czołówki polskiej pianistyki jazzowej, w programie kaliskiego festiwalu pojawiła się po raz pierwszy jedenaście lat temu. Wystąpiła wówczas ze swoim kwartetem, którego gościem specjalnym był saksofonista Maciej Sikała. Teraz na głównej scenie zaprezentuje swoje trio.
Ilona Damięcka urodziła się w Katowicach, tam przeszła kolejne szczeble edukacji muzycznej. W szkole podstawowej zaczęła marzyć o karierze wokalistki jazzowej, jej pierwsze zauroczenia to Mietek Szcześniak i Lora Szafran. Śpiewała w chrześcijańskim chórze gospel „Trzecia Godzina Dnia”. W liceum muzycznym zainteresowała się na serio fortepianem. Uczestniczyła w warsztatach jazzowych w Puławach i Chodzieży, gdzie gry na tym instrumencie uczyli m.in. Kuba Stankiewicz, Artur Dutkiewicz, Wojciech Niedziela i Bogdan Hołownia. Dostała się na Wydział Jazzu i Muzyki Rozrywkowej w Akademii Muzycznej w Katowicach. Dyplom obroniła na kierunku fortepianu jazzowego w klasie Wojciecha Niedzieli.
Jeszcze pod koniec studiów przeprowadziła się do Krakowa. Tam w arkana jazzu w swoim legendarnym klubie wprowadzał ją Janusz Muniak. Ilona dała się poznać nie tylko jako uzdolniona pianistka, ale także kompozytorka. W 1999 roku zdobyła III nagrodę w Konkursie Kompozytorskim im. Krzysztofa Komedy w Słupsku – za utwór Bossa for Bosa, który napisała do tekstu Andrzeja Schmidta.
Dwa lata później przeniosła się do Trójmiasta, gdzie nawiązała współpracę z tamtejszym środowiskiem jazzowym. Wielu z tych muzyków gości na jej płytach. Płyt autorskich Ilona nagrała pięć. Na debiutanckim albumie „Hurry Up”, który ukazał się w 2009 roku, towarzyszą jej: Jerzy Małek, Darek Herbasz, Adam Żuchowski i Tomasz Sowiński. Recenzując ten album dla „Jazz Forum” Bogdan Chmura pisał: „to wytrawna solistka, poruszająca się sprawnie w głównym nurcie jazzu, pianistka operująca mocnym, męskim tonem, dysponująca świetną techniką. (…) Jej muzyka przesycona jest pierwiastkiem religijnym, duchowym”. Kolejna płyta „Fifth Side – Live In Radio Gdańsk” ma obsadę międzynarodową: Francesca Bertazzo Hart, Helga Plankensteiner, Beppe Pilotto, Marcin Jahr. „Monk’s Midnight” to projekt instrumentalno-wokalny. Ilona Damięcka oraz Włoszka Francesca Bertazzo Hart grają na fortepianach i śpiewają standardy Theloniousa Monka, wspierają je w sekcji: Paweł Urowski – b i Eric Allen – dr (nawiązanie do albumu Carmen McRae „Carmen Sings Monk” z 1990).
Dwa najnowsze albumy wydane zostały w tym roku. „Pieśni Polskie Vol. 1” firmuje Damięcka-Licak Quintet (Tomasz Licak, Michał Jan Ciesielski, Paweł Grzesiuk, Adam Golicki), zaś „Hope” nagrany został w trio z Pawłem Urowskim na kontrabasie i Krzysztofem Szmańdą na perkusji. Pisząc o tej ostatniej płycie w recenzji dla „Jazz Forum” Mery Zimny tak skonstatowała: „to kolejny mocny i godny uwagi krok na artystycznej drodze Ilony Damięckiej. Lata temu do wspólnej gry zaprosił ją Janusz Muniak w swojej krakowskiej kuźni talentów. Dziś znakomita pianistka i wokalistka rozwija coraz mocniej skrzydła, dając nam kolejny dowód na rozległość swoich muzycznych horyzontów i zainteresowań – płytę pełną emocji i naturalnego piękna, nagraną nie dla pokazania się, a z potrzeby serca”.
Ilona Damięcka współpracowała z wieloma liderami frontowej linii polskiego jazzu, są wśród nich, oprócz już wymienionych, m.in. Andrzej Cudzich, Piotr Wojtasik, Jan Ptaszyn Wróblewski, Henryk Miśkiewicz, Marcin Pospieszalski, Przemek Dyakowski. Długa jest lista festiwali i tras koncertowych, na których występowała w kraju i za granicą. Dodajmy, że za największe swoje wpływy i inspiracje Ilona uważa takich pianistów jak: Keith Jarrett, Herbie Hancock, McCoy Tyner, Brad Mehldau, Bobo Stenson i John Taylor. Od 2006 roku występuje pod nazwiskiem Damięcka.
Na perkusji w jej zespole gra Krzysztof Szmańda, muzyk wszechstronny i rozchwytywany, który na tegorocznym festiwalu w Kaliszu, gra również w formacji Sundial (patrz str. ..). Zaś stałego kontrabasistę Pawła Urowskiego zastąpi tym razem Michał Jaros.Michał Jaros urodził się 2 lipca 1976 r w Chełmnie. Absolwent Wydziału Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach. Laureat Grand Prix na festiwalu Jazz nad Odrą, I nagrody w konkursie Jazz Juniors, Grand Prix „Swingujący Kruk” na Hot Jazz Spring w Częstochowie. Koncertował z takimi luminarzami jak Wadada Leo Smith, Terence Blanchard, Ed Cherry, Ronnie Cuber, Judy Bady, Janusz Muniak, Zbigniew Namysłowski czy Piotr Wojtasik. W 2018 roku wydał swój pierwszy autorski album „Floating Bridges”, na którym wspomagają go Maciej Obara, Piotr Damasiewicz, Jan Smoczyński, Michał Miśkiewicz.


fot. Jarek Wierzbicki

GLORIA CAMPANER & LESZEK MOŻDŻER (Wlochy/Polska)
Gloria Campaner – fortepian, kamienie śpiewające
Leszek Możdżer – fortepian koncertowy, fortepian 432 Hz, syntezator, czelesta

Nie pierwszy raz na Festiwalu Pianistów Jazzowych w Kaliszu zobaczymy na scenie więcej niż jeden fortepian koncertowy. W roku 2003 naprzemiennie solo i w duecie grali dwaj sławni wirtuozi, przybysze z Nowego Jorku – Adam Makowicz i Monty Alexander. A teraz gościć będziemy włosko-polski duet fortepianowy Gloria Campaner – Leszek Możdżer. Gloria nie tylko usiądzie przy fortepianie, w swoim instrumentarium ma również kamienie śpiewające, a Leszek będzie miał do dyspozycji aż dwa fortepiany akustyczne – klasyczny oraz w stroju 432 Hz, a ponadto syntezator i czelestę.
Dwoje wspaniałych artystów, reprezentujących dwa zdawałoby się odmienne światy – muzyki klasycznej i jazzu, poznali się kilka lat temu przypadkowo na III Festiwalu Filmu i Muzyki Transatlantyk w Poznaniu. Występowali oddzielnie na gali otwarcia w Auli Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Gloria z towarzyszeniem Orkiestry Filharmonii Gorzowskiej wykonała Koncert c-moll, op. 18, nr 2. Siergieja Rachmaninowa, Leszek kompozycje Jana A. P. Kaczmarka z filmów „Niewierna” i „Marzyciel”.
Ich pierwszy wspólny koncert był pomysłem Glorii Campaner i miał miejsce w 2015 na Sardynii. Dwa lata później wystąpili w duecie na Enter Jazz Festival w Poznaniu, a zarejestrowany koncert wydali na albumie „Gloria Campaner & Leszek Możdżer / Live At Enter”. W 2018 roku, wyposażeni w nagraną płytę, wystąpili w kwietniu w Teatrze Roma w Warszawie, w lipcu na Holt Festival w Wielkiej Brytanii, zaś w listopadzie wyruszyli na tournée po pięciu wielkich miastach Polski. Grali w Krakowie, Gdańsku, Szczecinie, Toruniu i Lublinie. Towarzyszył im duet perkusyjny Magdalena Kordylasińska-Pękala i Miłosz Pękala.
W 2019 roku koncertowali we Włoszech – w Materze, Mediolanie, Ascoli, Piceno, Messynie, Palermo i Rzymie. Recital rzymski uświetnił stulecie relacji dyplomatycznych między Włochami a Polską, odbył się w kościele San Lorenzo de’ Speziali in Miranda w pobliżu Koloseum i Forum Romanum. Grali też na na Bari Piano Festival. Cykl koncertów zatytułowany był „Heart of Stone”. Tytułowe śpiewające, wydające niesamowite dźwięki kamienie, na których gra Gloria, zostały sprowadzone z Sardynii z pracowni włoskiego rzeźbiarza, mistrza Pinuccio Scioli.
Ich repertuar to kompozycje Debussy’ego (Clair de Lune). Prokofjewa (Toccata d-moll op. 1), Albeniza (Asturias), Piazzolli (Libertango), „Wariacje Paganiniego” w opracowaniu Lutosławskiego, She Said She Was a Painter Możdżera oraz wspólnie napisany utwór Lady Stoned. W obecnym zaś roku, 29 sierpnia, spotkali się ponownie w Warszawie. W programie brawurowego koncertu finałowego festiwalu Jazz na Starówce znalazły się również nowe akcenty – beethovenowskie, bachowskie i kompozycja Dariusa Milhauda Brasileira.

fot. Jarek Wierzbicki

fot. Jarek Wierzbicki

Gloria Campaner urodziła się w 1986 roku w Jesolo w prowincji Wenecja.
Uznawana za cudowne dziecko zaczęła grać na fortepianie w wieku czterech lat, pierwszy recital dała mając lat pięć, a zadebiutowała mając lat 12 grając koncert fortepianowy z Wenecką Orkiestrą Symfoniczną. Obroniła dyplom na Akademii Muzycznej w Pescarze, brała udział w klasach i kursach mistrzowskich prestiżowych uczelni.
Laureatka wielu międzynarodowych konkursów, jak m.in. Paderewski International Piano Competition w Los Angeles (najlepsze wykonania Paderewskiego i Chopina), Ibla Grand Prize, Międzynarodowy Konkurs Muzyczny w Casablance. W sezonie 2011 – 12 pełniła funkcję Ambasadora Kultury przy unijnym projekcie „Fortepian odbiciem kultury europejskiej”.
Występowała z takimi orkiestrami jak English Chamber Orchestra, Baden-Baden Philharmonic, Süd-Deutsche Philharmonic, Seoul Philharmonic, AfiA Orchestra of Tokyo, Johannesburg Philharmonic Orchestra, RTSI Orchestra w Lugano. Koncertowała w prestiżowych salach: Carnegie Hall w Nowym Jorku, Cardogan Hall w Londynie, Disney Hall w Los Angeles, Mozarteum w Salzburgu, NCPA w Pekinie, w Filharmonii Krakowskiej i Filharmonii Narodowej w Warszawie. Jej debiutancki album wydany został w 2013 roku przez EMI, a kolejne, koncertowe nagrania w 2016 i 2018 roku. Jest dyrektorem artystycznym cyklu koncertów „Associazione Bellini” w Mesynie na Sycylii. To tylko wybrane dokonania z jej bogatej już biografii artystycznej.

fot. Jarek Wierzbicki

fot. Jarek Wierzbicki

Leszek Możdżer wielokrotnie występował na festiwalu w Kaliszu, po raz pierwszy w 1993 roku, kiedy to startującemu do kariery 22-letniemu muzykowi zgotowano prawdziwy benefis, zaprezentował się bowiem w trzech różnych formacjach: Miłość, Quintessence i Kwartecie Namysłowskiego. Ciężar ten udźwignął, pokładanych nadziei nie zawiódł. Dziś postrzegany jest jako jeden z najwybitniejszych polskich muzyków jazzowych, artysta światowej klasy, o szerokich horyzontach, mający własny, oryginalny język muzyczny.
Urodził się 23 marca 1971 roku w Gdańsku (za trzy miesiące obchodzić będzie jubileusz 50-lecia urodzin!). Naukę gry na fortepianie rozpoczął w piątym roku życia i przeszedłszy wszystkie szczeble edukacji uzyskał dyplom gdańskiej Akademii Muzycznej w 1996 roku. Jazzem zainteresował się w klasie maturalnej. Ostrogi zdobył w zespole klarnecisty Emila Kowalskiego, a pierwszą próbę z zespołem Miłość odbył na swoje 20 urodziny. We wczesnych latach działalności muzycznej był również członkiem kwartetu Zbigniewa Namysłowskiego. W roku 1992 otrzymał wyróżnienie indywidualne na Jazz Juniors i była to pierwsza kropla obfitego deszczu nagród, jakie miały spaść na niego przez następne lata. Od tamtego czasu zwyciężał jako pianista w prawie wszystkich kolejnych ankietach Jazz Top czytelników „Jazz Forum”, był też wielokrotnie uznawany Muzykiem Roku.
Nagrywał płyty z najwybitniejszymi polskimi muzykami jazzowymi: Tomaszem Stańką („Pożegnanie z Marią”), Januszem Muniakiem („One And Four”), Michałem Urbaniakiem („Live In Holy City”), Piotrem Wojtasikiem („Lonely City” i „Quest” z Billym Harperem oraz „Hope” z Dave’em Liebmanem), Adamem Pierończykiem („Live In Sofia” i „19-9-1999”), Henrykiem Miśkiewiczem („Ja nie chcę spać”), Anną Marią Jopek (m.in. „Bosa”, „Barefoot”, „Upojenie”, „Farat”). Nagrywał też ze Zbigniewem Preisnerem (m.in. „Requiem dla mojego przyjaciela” oraz „10 łatwych utworów na fortepian”). Na swoim koncie ma soundtrack z nagrodzoną Oscarem muzyką Jana A.P. Kaczmarka do filmu „Finding Neverland”. Deszcz nagród spłynął na niego za ścieżkę dźwiękową filmu Macieja Pieprzycy „Ikar. Legenda Mietka Kosza” (ostatnio otrzymał Grand Prix Komeda za najlepszą muzykę w polskim filmie fabularnym)
Możdżer koncertował i nagrywał też z międzynarodowymi gwiazdami takimi jak David Friesen, Pat Metheny, Arthur Blythe, Buster Williams, Billy Harper, Joe Lovano, Archie Shepp, David Liebman, Charles Fox, Lester Bowie, David Gilmour, Marcus Miller, John Scofield, Steve Swallow, Eddie Daniels, Phil Manzanera.
Z wielkim sukcesem realizował się w solowych projektach (m.in. „Impressions On Chopin”, „Piano”, „Komeda”). Ogromne uznanie przyniósł mu jego autorski, międzynarodowy „Dream Team” ze szwedzkim kontrabasistą Larsem Danielssonem i izraelskim perkusjonistą Zoharem Fresco, z którym to triem nagrał albumy „The Time” ,„Beetween Us And The Light”, „Live” i „Polska”. Z powodzeniem koncertuje i nagrywa z zespołem muzyki dawnej Holland Baroque. Jego dyskografia obejmuje ponad 100 płyt.

Obejrzyj pozostałe dni Festiwalu na naszym YouTube!


Organizator zastrzega sobie możliwość zmiany w programie. Festiwal odbędzie się w trybie online.

 

Organizator

    

 

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury, uzyskanych z dopłat ustanowionych w grach objętych monopolem państwa, zgodnie z art.80 ust.1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych , w ramach programu „Muzyka”, realizowanego przez Instytut Muzyki i Tańca.

 

 

Mecenasi Festiwalu: